Interessante Tijden (3), Spaanse verpleger

WINSUM-VERPLEEGHUIS-RECHTSZAAK“Ik kon na mijn studie weer bij mijn moeder gaan wonen en werkloos blijven, want er is een overschot aan zorgpersoneel. Of ik kon in het buitenland aan de slag.”
Dit zijn niet de woorden van een nederlandse verpleegkundige met geen uitzicht op een baan in de zorg, hoezeer je dit ook verwacht. Het zijn de woorden van Antonio Serrano Pinto, één van de twintig spaanse verpleegkundigen die via uitzend- en detacheringsbureau HappyNurse in Nederland aan het werk zijn. Nog eens twintig worden op dit moment in Spanje opgeleid en er liggen plannen om snel op te schalen.
Want in Nederland is een tekort aan zorgverleners. Toch?

Een chinese vervloeking luidt: ’moge je in interessante tijden leven’. Het betekent te leven in tijden van wanorde en problemen. Eén onderwerp uit waanzinnig nieuws van februari.

‘Duizenden banen op tocht in zorg.’
Thuiszorginstellingen en verzorgingshuizen staan aan de vooravond van een ontslaggolf. 
Als gevolg van bezuinigingsplannen van het kabinet verwachten zorginstellingen komend jaar 55.000 medewerkers te moeten ontslaan. Dat zegt directeur Aad Koster van de werkgeversorganisatie van zorgbedrijven Actiz in de Volkskrant.
Actiz lobbyt om die reden in Den Haag voor een plan waarmee twintigduizend banen moeten worden behouden. Volgens Koster is hier haast bij, omdat bij het huidige beleid al vanaf de zomer moet worden gekort door de zorgbedrijven.

Hoewel het merendeel van de gemeenten nog niet weet hoe de bezuinigingen gaan worden uitgevoerd, denkt Koster dat het snel zal gaan met de reorganisatie. Dat komt omdat de gemeenten afhankelijk zijn van een bijdrage van het Rijk voor de thuiszorg.
“Het kabinet wil al per 1 januari 40 procent bezuinigen op de huishoudelijke hulp”, zegt Koster, “en tehuizen voor ouderen moeten zoveel mogelijk sluiten.” (Bron: Nu.nl)

Even terug naar Spanje. Want: “Het grootste deel van de mensen die wij plaatsen, bestaat nog steeds uit nederlands zorgpersoneel,” zegt Marijke Horstink van HappyNurse in een artikel in Elsevier (15 februari). “Maar ik zie dat er over niet al te lange tijd een tekort aan personeel ontstaat – vooral in de ouderenzorg en in het bijzonder in de thuiszorg. We moeten vooruit denken. Door nu spaans personeel in te werken, kunnen we straks aan de vraag blijven voldoen.”

Dat is fijn. We kunnen aan de vraag blijven voldoen, want er is duidelijk behoefte aan zorgverleners. Goed dat er mensen zijn die vooruitkijken.
Ja…. maar…. ehm, 55.000 zorgmedewerkers op straat in Nederland….. moeten die dan niet eh…. misschien dom van mij als ik het niet helemaal begrijp….. Wat is eigenlijk de definitie van ‘tekort’?

Kan het zijn dat er iets heel anders aan de hand is? Ik ben niet zo van complottheorieën, want je weet nooit wat waar is en wat fictie, maar ik zie een heel rare ontwikkeling. Mensen met een uitkering worden straks verplicht een bijdrage te leveren aan de maatschappij om iets terug te doen voor het geld dat ze ‘krijgen’. Vrijwilligerswerk dus. Bijvoorbeeld bij een vereniging, in een museum, als hulp bij een hulpbehoevende. Of in de zorg. Zo wordt hun uitkering wat meer legitiem. In feite worden ze dan betaald voor vrijwilligerswerk. Ze doen hetzelfde werk dat eerst een betaalde kracht deed, maar wel een stuk goedkoper, ongeveer op bijstandsniveau. Zo wordt een geheel nieuwe salarisstructuur bedacht.

De Staat als (verkapte) werkgever. Je werkt mee aan de maatschappij en je krijgt een vergoeding van de Staat. De iets ouderen onder ons herkennen wellicht de structuren uit gebieden die ooit lagen achter een IJzeren Gordijn.

Iets anders schijnt zich ook te voltrekken. In de geschiedenis van Europa komen enkele grote volksverhuizingen voor. Op bepaalde momenten kwamen gemeenschappen en volksstammen in beweging om zich elders te vestigen, in voor hen vreemde gebieden. De ene beweging bracht vaak de andere mee. Het ging niet altijd van een leien dakje noch vredelievend.

Met het openstellen van grenzen komen ook migratiestromen op gang. Mensen zoeken altijd naar mogelijkheden hun leven te verbeteren. Wanneer beschermde grenzen tussen gebieden met grote economische verschillen verdwijnen, komen deze migratiestromen ‘als vanzelf’ op gang. Het lijkt spontaan, maar er zit ook een regulatie achter.

Bekend is dat Stalin grootschalige etnische verhuizingen op gang bracht door middel van een effectief geweldsysteem. Op deze wijze wist hij een nieuwe, federale machtsstructuur door te drukken. Ook de Rode Khmer in Cambodja wist door middel van massadeportaties en genocide een nieuwe macht te vestigen. En Adolf Hitler was van plan om onder meer nederlandse boeren te verplaatsen naar Polen om daar een bloeiende landbouwcultuur op te zetten.

De gedachte is telkens dezelfde: Plaats groepen mensen buiten hun oorspronkelijke, natuurlijke context, en een nieuwe macht zal in staat zijn om zijn gezag op te leggen.

De groeiende macht in Brussel zal zich nooit kunnen vestigen zonder grote demografische verplaatsingen die de bestaande nationale verbanden verbreken.
Met het inzetten van maatregelen zoals bezuinigingen in de zorg en het invliegen van zorgverleners uit het buitenland zijn we hard op weg naar een ontnationalisering. Een verontrustende ontwikkeling, die – al was maar een deel ervan waar – noopt tot ernstige bezinning.

De uitdrukking ‘de wal keert het schip’ is niet van toepassing wanneer er geen wal is. Bij een schip op drift weet je nooit of je nog aan land komt. We leven in interessante tijden….

Advertenties